Een nieuw BEN-avontuur

We keren even terug in de tijd, voor wie niet meelas op peterensilke.blogspot.com. In februari 2012 kochten wij een smalle rijwoning aan de rand van Leuven. We verbouwden die woning eigenhandig (met veel hulp) en beslisten in de zomer van 2017 dat het tijd was voor een nieuw avontuur. We kochten een bouwgrond en begonnen samen met onze architecte Britt te dromen en te plannen. Die plannen waren er bij het eerste voorontwerp al boenk op.  We dachten toch slimmer te zijn, en vroegen een aantal wijzigingen, maar het kwam er altijd op neer dat de eerste keuze de beste was, die echt alles had wat we wilden (op een paar details na). Volledig uitgekiend, volledig doordacht, naadloos aansluitend op onze (langetermijn)wensen.

3D_beeld

Er volgden schattingen, sonderingen, landmetingen, onderhandelingen met de bank, er waren kopers, verkopers, notarissen en aktes, bouwvergunningen en goedkeuringen en nog ontelbaar vele lijstjes maar in januari is het dan eindelijk zo ver, anderhalf jaar na aankoop van de grond: de eerste spadesteek.

Wil je graag ons avontuur volgen? Markeer dan zeker deze pagina!

 

Advertenties

Werfvergadering

Afgelopen vrijdag hadden we onze eerste werfvergadering. Ik kon er helaas zelf niet bij zijn door een belangrijke deadline op het werk. De algemeen aannemer was er, de grondwerker, de architect en Peter. Ze hebben samen alle bouwplannen nog eens overlopen,  het plan van aanpak voor onze ‘speciallekes’ en hoe we ons perceel bouwklaar gaan maken.

We hebben een achterliggend perceel met een oprit van 60 meter. Alle aannemers en werkmannen moeten het perceel gemakkelijk kunnen bereiken dus we moeten vroeger dan gedacht deze gaan verharden, of voorzien van rij-platen (niet voorzien in onze budgetten…). We gaan nog eens goed moeten nadenken hoe we dit best aanpakken. Gelukkig had de grondwerker alvast een paar goede ideeën.

Er moet ook flink wat grond afgevoerd worden, aangezien we een gans verdiep (half) onder de grond gaan hebben. Daarom moet er toch nog een grondonderzoek uitgevoerd worden voor de grondwerker. Dit om verontreiniging van de grond uit te sluiten, en op een reglementaire manier de grond te kunnen afvoeren. Dat wisten we niet op voorhand (en onze aannemer ook niet) en dat komt met een flink prijskaartje én een lange wachttijd. Dat was toch wel even slikken om zo de eerste werfvergadering te starten.

Door de wachttijd van het grondonderzoek, kunnen we in tussentijd wel alle nutsvoorziening (water en elektriciteit) tot naar achter brengen en de werfkast in orde brengen.

De kop is er af, en nu gaan met die banaan!